چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های تدریس فعال بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است یافته های برگرفته از بیست پایان نامه دکتری معتبر بین المللی نشان می دهد که به کارگیری رویکردهای یادگیری فعال از جمله یادگیری پروژه محور، مشارکتی، مسئله محور و تجربه گرا، نقش بسزایی در افزایش انگیزه درونی، خودکارآمدی و درگیری تحصیلی دانش آموزان دارد نتایج مطالعات مورد بررسی بیانگر آن است که در کلاس هایی که معلمان از روش های فعال بهره می گیرند، میزان تعامل میان دانش آموزان، احساس تعلق به محیط یادگیری و اشتیاق برای مشارکت در فعالیت های گروهی به طور قابل توجهی افزایش می یابد همچنین، شیوه های تدریس فعال موجب ارتقای مهارت های ارتباطی، تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان شده و فضای یادگیری را از حالت انفعالی به محیطی پویا و لذت بخش تبدیل می کند تحلیل ها نشان داد که استفاده از پروژه های واقعی، فناوری آموزشی، و روش های مبتنی بر تجربه شخصی، بیشترین تاثیر را بر تداوم انگیزه و مشارکت تحصیلی دارد بر اساس این نتایج، می توان نتیجه گرفت که تغییر از تدریس سنتی به سبک های تدریس فعال، نه تنها عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد بلکه رشد اجتماعی و هیجانی دانش آموزان را نیز تقویت می کند در مجموع، به کارگیری این رویکردها می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی و پرورش نسل خلاق و مشارکت جو مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سدی، زهرا و جهانی، فهیمه و بهامین، مریم و حسین زاده، کبری،1404،تاثیر سبک های تدریس فعال بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404