چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر میزان مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در کلاس درس انجام شده است سبک های یادگیری به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در فرآیند آموزش، نحوه دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات توسط دانش آموزان را مشخص می کند بر این اساس، شناخت سبک های یادگیری مختلف مانند دیداری، شنیداری، حرکتی و خواندن نوشتن، می تواند به معلمان در طراحی روش های تدریس متنوع و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان کمک کند در این مطالعه، مشارکت فعال دانش آموزان به عنوان شاخصی از درگیری شناختی و عاطفی آنان در فعالیت های کلاسی در نظر گرفته شد و پیشرفت تحصیلی نیز بر اساس عملکرد آموزشی و نمرات درسی مورد ارزیابی قرار گرفت نتایج پژوهش های مروری و تجربی نشان می دهد که انطباق روش تدریس با سبک یادگیری دانش آموزان موجب افزایش انگیزه، تعامل، و احساس تعلق در کلاس شده و به طور معناداری عملکرد تحصیلی آنان را بهبود می بخشد همچنین، دانش آموزانی که سبک یادگیری خود را می شناسند، در مدیریت فرایند یادگیری، برنامه ریزی و استفاده از منابع آموزشی عملکرد بهتری دارند در مقابل، ناهماهنگی میان سبک تدریس و سبک یادگیری می تواند موجب کاهش علاقه، اضطراب یادگیری و افت تحصیلی گردد در نتیجه، توجه به سبک های یادگیری در برنامه ریزی آموزشی، نه تنها عاملی موثر در ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری است، بلکه زمینه ساز پرورش یادگیرندگانی فعال، خلاق و مسئولیت پذیر در محیط های آموزشی می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کساری گیلک، نغمه و مهدوی زاهد، طاهره و بلوچ زهی، حسین و مهدوی زاهد، ستایش،1404،تاثیر سبک های یادگیری بر میزان مشارکت و پیشرفت در کلاس درس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404