چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تنوع روش های تدریس و کاهش افت تحصیلی دانش آموزان مدارس متوسطه انجام شد این مطالعه از نوع کاربردی و همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه وابتدایی یک شمنطقه شهری بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته در دو بخش «تنوع روش های تدریس» و «افت تحصیلی دانش آموزان» بود اعتبار ابزار با نظر کارشناسان و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ ۰/۸۷ تایید شد داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل شدند نتایج نشان داد که بین تنوع روش های تدریس و افت تحصیلی دانش آموزان رابطه منفی و معنادار وجود دارد r = ۰/۶۲, p < ۰/۰۱ و روش های فعال و مشارکتی بیشترین تاثیر را بر کاهش افت تحصیلی دارند یافته ها همچنین حاکی از آن است که چالش هایی مانند محدودیت منابع، فشار زمان و ناآشنایی معلمان با روش های نوین می تواند اجرای روش های تدریس متنوع را محدود کند در نهایت، ارائه راهکارهایی شامل آموزش معلمان، تامین منابع و ابزارهای آموزشی، ترویج فرهنگ یادگیری فعال و ارائه بازخورد مستمر برای ارتقای اثربخشی روش های تدریس پیشنهاد شد این پژوهش نشان می دهد که تنوع روش های تدریس نه تنها باعث ارتقای انگیزه، مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود، بلکه نقش موثری در کاهش افت تحصیلی و بهبود کیفیت یادگیری دارد و می تواند راهنمای عملی برای معلمان و مدیران مدارس باشد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لطفی، گلاله و اسلامی، مژگان و ودودی، پوران و صالحی، هوشیار،1404،رابطه بین تنوع روش های تدریس و کاهش افت تحصیلی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404