چکیده مقاله
این پژوهش با هدف واکاوی ابعاد توسعه حرفه ای مستمر معلمان و ضرورت گذار از مدل های سنتی به الگوهای نوین مبتنی بر پژوهش و یادگیری جمعی صورت گرفته است با توجه به ناکارآمدی رویکردهای مقطعی و بخشنامه محور در پاسخگویی به چالش های پیچیده آموزشی، این مطالعه به روش تحلیلی کیفی و با تکیه بر اسناد و منابع علمی، به تبیین نقش محوری «معلم به مثابه پژوهشگر» و ضرورت نهادینه سازی «جوامع یادگیری حرفه ای» پرداخته است یافته های پژوهش نشان می دهد که انزوای حرفه ای معلمان و فقدان زمان کافی برای تامل انتقادی، از موانع اصلی رشد کیفی آموزش هستند؛ در مقابل، رویکردهایی نظیر درس کاوی و تبادل نظام مند تجربیات زیسته، ظرفیت مدارس را برای نوآوری آموزشی و تاب آوری در برابر تغییرات محیطی به طرز چشمگیری افزایش می دهند تحلیل داده ها تاکید می کند که تحقق فرهنگ یادگیری مادام العمر، نه یک امر انفرادی، بلکه نیازمند بسترسازی ساختاری و تغییر پارادایم در سیاست گذاری های کلان است در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که پایداری نظام آموزشی در گرو تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده است؛ جایی که با ادغام پژوهش، همکاری و یادگیری مداوم در فرهنگ روزمره، معلمان به عنوان راهبران اصلی تحول، کیفیت یادگیری دانش آموزان را تضمین می کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ویشوند، فروزان و ، مرضیه اعظم صادقی و ، فاطمه فتح آبادی بزچلوئی و ، میترا رئوف شیبانی،1404،توسعه حرفه ای مستمر معلمان: پژوهش، تبادل تجربه و یادگیری مادام العمر،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404