چکیده مقاله
مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانایی های روانی–اجتماعی، نقش اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کنند در فرآیند تعلیم و تربیت، توجه صرف به انتقال دانش نظری کافی نیست؛ بلکه پرورش مهارت هایی همچون تصمیم گیری، حل مسئله، تفکر انتقادی، خودآگاهی، مدیریت هیجان و برقراری ارتباط موثر از ضرورت های اساسی نظام آموزشی به شمار می رود آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش سازگاری اجتماعی، ارتقای سلامت روان، تقویت مسئولیت پذیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود گنجاندن این مهارت ها در برنامه های درسی از طریق روش های فعال یاددهی–یادگیری، فعالیت های گروهی و موقعیت های واقعی زندگی، می تواند زمینه ساز تربیت نسلی توانمند و کارآمد باشد در این راستا، نقش معلمان، خانواده ها و سیاست گذاران آموزشی در طراحی و اجرای برنامه های منسجم آموزش مهارت های زندگی بسیار حائز اهمیت است توجه نظام مند به این حوزه، گامی موثر در تحقق اهداف تربیتی و آماده سازی دانش آموزان برای زندگی فردی و اجتماعی موفق خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
همراهی، زهرا و بقائی، سمیه و نامی، علی و زارع پور نصیرآبادی، طاهره،1404،جایگاه مهارت های زندگی در فرآیند تعلیم و تربیت دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404