تحلیل ارتباط بین انعطاف پذیری برنامه درسی و انگیزش تحصیلی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تحلیل ارتباط بین انعطاف پذیری برنامه درسی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شد در این مطالعه تلاش گردید میزان تاثیر مولفه های انعطاف پذیری برنامه درسی شامل تنوع روش های تدریس، امکان انتخاب محتوا، زمان بندی شناور و شیوه های متنوع ارزشیابی بر ابعاد انگیزش درونی و بیرونی بررسی شود روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند که از میان آنان نمونه ای به شیوه تصادفی انتخاب گردید ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی و پرسشنامه محقق ساخته انعطاف پذیری برنامه درسی بود که روایی آن به تایید متخصصان رسید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد داده ها با استفاده از مدل تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد بررسی قرار گرفت یافته ها نشان داد بین انعطاف پذیری برنامه درسی و انگیزش تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین مولفه «حق انتخاب در یادگیری» بیشترین سهم را در پیش بینی انگیزش درونی داشت نتایج بیانگر آن است که هرچه ساختار برنامه درسی منعطف تر و متناسب با نیازهای یادگیرندگان باشد، سطح مشارکت و اشتیاق تحصیلی افزایش می یابد بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با بازنگری در ساختارهای سنتی، زمینه تقویت انگیزش و بهبود عملکرد تحصیلی را فراهم سازند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد رضا سعادتی نسب

نویسنده اول

ملیحه سبحانی

نویسنده دوم

فرحناز علی پور

نویسنده سوم

محبوبه ممتازان

نویسنده چهارم

�عادتی نسب، محمد رضا و ، ملیحه سبحانی و ، فرحناز علی پور و ، محبوبه ممتازان،1404،تحلیل ارتباط بین انعطاف پذیری برنامه درسی و انگیزش تحصیلی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404