چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انگیزش درونی معلمان و نوآوری در روش های تدریس انجام شد این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل تمام معلمان مقطع متوسطه و ابتدایی یک منطقه شهری مشخص در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ است نمونه تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای شامل ۱۲۰ نفر از معلمان انتخاب شد ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه انگیزش درونی دسی و رایان Deci & Ryan, ۱۹۸۵ و پرسشنامه نوآوری در روش های تدریس امبایل Amabile, ۱۹۹۶ و گاسکی Guskey, ۲۰۰۲ بود که اعتبار و پایایی آن ها در نمونه های داخلی و پیشینه پژوهشی تایید شده است یافته های پژوهش نشان داد که سطح انگیزش درونی معلمان نسبتا بالا و سطح نوآوری در روش های تدریس متوسط تا بالا است نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین انگیزش درونی معلمان و نوآوری در تدریس، رابطه مثبت و معنادار وجود دارد r=۰ ۶۸, p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نادری، بهنام و علی پور، فرزاد و عسگری، گیتی و نعمتی، آذر،1404،تحلیل و تبیین رابطه بین انگیزش درونی معلمان وخلاقیت و نوآوری آنها در روش های تدریس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404