چکیده مقاله
تربیت در مدرسه فراتر از آموزش رسمی به معنای توسعه همه جانبه شخصیت دانش آموزان، تقویت مهارت های اجتماعی و اخلاقی، و ارتقای توانمندی های فردی آنان است که محدود به انتقال محتواهای درسی نمی شود نظام های آموزشی سنتی عمدتا بر یادگیری آکادمیک و مهارت های فنی تمرکز دارند و اغلب ابعاد عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان نادیده گرفته می شوند تربیت فراتر از آموزش رسمی، با ادغام فعالیت های فرهنگی، هنری، ورزشی، و برنامه های مشارکتی، امکان رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی را فراهم می آورد و به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت های تصمیم گیری، حل مسئله و همکاری را بیاموزند پژوهش های انجام شده نشان می دهند که محیط مدرسه باید به فضایی تبدیل شود که ارزش های انسانی، اخلاقی و شهروندی به صورت عملی تجربه شود و دانش آموزان بتوانند نقش فعال و مسئولیت پذیر خود را در جامعه بیابند اجرای برنامه های تربیتی کل نگر و توجه به یادگیری غیررسمی موجب افزایش انگیزه، خودباوری و تعامل اجتماعی میان دانش آموزان می شود و به کاهش مشکلات رفتاری و ایجاد حس تعلق به مدرسه کمک می کند یافته ها نشان می دهد که ترکیب آموزش رسمی با فعالیت های غیررسمی و مشارکتی، اثرات مثبتی بر رشد اخلاقی، اجتماعی و شناختی دانش آموزان دارد و نقش مدرسه را از یک مرکز صرفا آموزشی به نهادی تربیتی و اجتماعی گسترش می دهد در نتیجه، بازنگری در برنامه های درسی، ایجاد فرصت های یادگیری خارج از کلاس، و ارتقای فعالیت های تربیتی و مشارکتی، راهبردهایی کلیدی برای تحقق تربیت جامع و موثر در مدارس محسوب می شوند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لشکربلوکی، مهناز و مهدی پور، زهرا و کرد، زهرا و حسینی، حورا سادات،1404،تربیت در مدرسه؛ فراتر از آموزش رسمی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404