چکیده مقاله
در عصر اطلاعات و انقلاب دیجیتال، دسترسی به دانش دیگر انحصاری نیست و مرزهای سنتی آموزش در حال فروپاشی هستند در پارادایم آموزشی سنتی، معلم به عنوان تنها مرجع اصلی دانش و انتقال دهنده اطلاعات به دانش آموزان تلقی می شد که وظیفه ای یک سویه و متمرکز بر حفظیات داشت با این حال، با انفجار اطلاعات و ظهور فناوری های نوین، این نقش دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیری در قرن بیست و یکم نیست این پژوهش با هدف بررسی ضرورت تغییر نقش معلم از «منبع دانش» به «تسهیل گر و راهنمای یادگیری» و تحلیل چالش ها و پیامدهای این گذار انجام شده است نتایج نشان می دهد که نقش جدید معلم به عنوان تسهیل گر، نیازمند مجموعه ای از مهارت های پیچیده از جمله هوش هیجانی، تسهیل گری گروهی، راهنمایی پژوهش و طراحی محیط های یادگیری است در این نقش، معلم به جای پر کردن ذهن دانش آموز با اطلاعات، بر پرورش مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، یادگیری مادام العمر و سواد اطلاعاتی تمرکز می کند این تغییر دیدگاه، دانش آموز را از یک مخزن خالی به یک موجود فعال، کنجکاو و سازنده دانش تبدیل می کند اگرچه این گذار با موانعی نظور مقاومت در برابر تغییر، ساختارهای سنتی نظام آموزشی و نبود آموزش های کافی برای معلمان همراه است، اما برای تحقق اهداف سند تحول بنیادین و تربیت نیروی انسانی خلاق و کارآمد، اجتناب ناپذیر است در نهایت، معلم تسهیل گر، پلی است که دانش خام را به بینش و کاربرد عملی متصل می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یک، مژده و تبریزی، الهام و ابراهیم محمد، مهدی و غفوری، فرانک،1404،تغییر نقش معلم از «منبع دانش» به «تسهیل گر و راهنمای یادگیری»،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404