چکیده مقاله
تحولات سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادینی مواجه ساخته است آموزش مجازی به عنوان یکی از مهم ترین جلوه های این تحول، زمینه ای فراهم کرده است تا الگوهای سنتی تدریس بازتعریف شوند و روش های نوین تدریس جایگاه برجسته تری در فرآیند یاددهی یادگیری پیدا کنند هدف مقاله حاضر، تحلیل روش های نوین تدریس در بستر آموزش مجازی و بررسی تاثیر آن ها بر کیفیت یادگیری در نظام های آموزشی معاصر است این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و مطالعات جدید در حوزه فناوری آموزشی انجام شده است یافته ها نشان می دهد که روش هایی نظیر یادگیری معکوس، یادگیری ترکیبی، آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی آنلاین، بازی وارسازی، یادگیری شخصی سازی شده و بهره گیری از هوش مصنوعی آموزشی، توانسته اند سطح تعامل، انگیزش، خودراه بری یادگیرندگان و اثربخشی آموزشی را افزایش دهند در مقابل، چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، ضعف زیرساخت های فنی، محدودیت در ارزشیابی معتبر، کاهش تعامل انسانی مستقیم و کمبود سواد دیجیتال در برخی معلمان و دانش آموزان، از جمله موانع جدی در تحقق کامل اهداف آموزش مجازی به شمار می آیند نتایج این پژوهش نشان می دهد که کیفیت یادگیری در بستر آموزش مجازی، نه صرفا به فناوری، بلکه به نحوه طراحی آموزشی، انتخاب روش تدریس مناسب، توانمندسازی معلمان و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی وابسته است بر این اساس، بازطراحی برنامه های درسی، توسعه مهارت های دیجیتال، استفاده هوشمندانه از فناوری و حرکت به سوی مدل های یادگیری انعطاف پذیر، از الزامات ارتقای کیفیت یادگیری در نظام های آموزشی معاصر محسوب می شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مقدم، فاطمه و ، هاجر محمدی و ، فاطمه جعفری و ، سمیه محمودی،1404،تحلیل روش های نوین تدریس در بستر آموزش مجازی و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری در نظام های آموزشی معاصر،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404