امر به معروف؛ از تذکر زبانی تا کنش فرهنگی

چکیده مقاله

امر به معروف و نهی از منکر به عنوان یکی از فریضه های بنیادین اسلامی، همواره در متون دینی و اندیشه فقهی مورد توجه قرار گرفته است این پژوهش با هدف بررسی تحول مفهومی و کارکردی امر به معروف از سطح تذکر زبانی فردی به کنش فرهنگی جمعی و نهادینه شده انجام شده است روش تحقیق، توصیفی تحلیلی با رویکرد اسنادی و کتابخانه ای است و داده ها از منابع فقهی، تفسیری، جامعه شناختی و مطالعات فرهنگی گردآوری شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد که امر به معروف در سیر تاریخی خود از یک وظیفه فردی مبتنی بر مواجهه مستقیم و تذکر شفاهی، به یک منظومه فرهنگی چندلایه تبدیل شده که شامل ابعاد آموزشی، رسانه ای، هنری و مدنی می شود این تحول نه تنها با مقتضیات زمانی و اجتماعی سازگار است، بلکه ریشه در انعطاف پذیری ذاتی فقه اسلامی و توجه به مقاصد شریعت دارد نتایج این مطالعه حاکی از آن است که اثربخشی امر به معروف در جوامع معاصر مستلزم بازاندیشی در شیوه های سنتی و بهره گیری از ظرفیت های فرهنگی، هنری و رسانه ای است همچنین، نهادینه سازی این فریضه در قالب کنش های فرهنگی پایدار، می تواند به ارتقای سرمایه اجتماعی و تقویت انسجام ارزشی جامعه منجر شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فریده شیدایی سوال

دبیر عربی

جواد ابراهمیان

سطح ۲ حوزوی، حوزه علمیه قم، کدملی ۱۴۹۰۱۵۷۴۳۳

ژیلا تره باری

معاون پرورشی

احسن عیدی

کاردانی علوم انتظامی، دانشگاه افسری و تربیت پلیس امام حسن مجتبی ع تهران، کدملی ۵۱۹۰۲۳۶۷۶۵

صاحب ترابی

کارشناسی دانشگاه علمی کاربردی شماره ۱ پارس آباد، کدملی ۵۰۴۰۰۷۵۶۰۱

علی جعفری

کارشناسی علوم انتظامی، دانشگاه تربیت پلیس امام حسن مجتبی ع تهران، کدملی ۵۰۴۰۴۷۷۸۵۶

�براهمیان، جواد و عیدی، احسن و ترابی، صاحب و جعفری، علی،1404،امر به معروف؛ از تذکر زبانی تا کنش فرهنگی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر