چکیده مقاله
رشد شتابان فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با دگرگونی های عمیق و چندلایه مواجه ساخته است این فناوری ها با فراهم کردن امکاناتی همچون شخصی سازی فرایند یادگیری، تحلیل داده های آموزشی، ارزیابی هوشمند و دسترسی گسترده تر به منابع دانشی، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش و افزایش عدالت آموزشی ایجاد کرده اند با این حال، ورود گسترده هوش مصنوعی به عرصه تعلیم و تربیت، پرسش ها و دغدغه های اساسی درباره جایگاه معلم، هویت حرفه ای او و رسالت انسانی آموزش مطرح می سازد مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در نظام های آموزشی پرداخته و در کنار تبیین فرصت ها و چالش های آن، بر مسئولیت های انسانی، اخلاقی و تربیتی معلم در عصر دیجیتال تاکید می کند یافته های این بررسی نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی می تواند در بهبود کارایی آموزشی و پشتیبانی از فرایند یاددهی یادگیری نقش موثری ایفا کند، اما فاقد توانایی هایی همچون درک عمیق عواطف انسانی، قضاوت اخلاقی، پرورش ارزش ها، ایجاد رابطه تربیتی معنادار و الگوسازی شخصیتی است از این رو، نقش معلم نه تنها کمرنگ نمی شود، بلکه در هدایت اخلاقی، تربیت اجتماعی، تقویت تفکر انتقادی و حفظ بعد انسانی آموزش، اهمیتی دوچندان می یابد در نهایت، مقاله بر این دیدگاه تاکید دارد که هوش مصنوعی باید به عنوان ابزاری مکمل در خدمت معلم و اهداف تربیتی قرار گیرد، نه جایگزینی برای نقش انسانی او؛ چراکه تحقق آموزش معنادار و اخلاق محور، همچنان وابسته به حضور آگاهانه، مسئولانه و انسانی معلم است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گلمحمدی، فاطمه،1404،هوش مصنوعی و رسالت انسانی معلم،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر