چکیده مقاله
پدیده غیبت مکرر و مستمر دانش آموزان از محیط مدرسه یکی از نگران کننده ترین و پیچیده ترین چالش هایی است که تمامی ارکان نظام تعلیم و تربیت را در سراسر جهان تحت تاثیر پیامدهای مخرب خود قرار داده است و نیازمند اتخاذ تدابیر علمی و مبتنی بر شواهد است هدف اصلی این پژوهش مروری، واکاوی جامع و ارزیابی دقیق میزان اثربخشی انواع مداخلات روان شناختی و حمایت های اجتماعی در کاهش پایدار نرخ غیبت فراگیران و پیشگیری از افت تحصیلی ناشی از آن می باشد در این راستا، با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای و مرور نظام مند متون تخصصی، دستاوردها و نتایج حاصل از اجرای برنامه های مشاوره ای، درمان های شناختی رفتاری و رویکردهای مددکاری اجتماعی در محیط های آموزشی مورد تحلیل و بررسی موشکافانه قرار گرفته است یافته های این مطالعه مروری به روشنی نشان می دهد که جایگزینی رویکردهای سنتی و تنبیهی با مداخلات تخصصی روان شناختی، نقش بسیار چشمگیر و تعیین کننده ای در کاهش اضطراب مدرسه، درمان افسردگی های پنهان و بازیابی انگیزه تحصیلی دانش آموزان آسیب پذیر ایفا می کند از سوی دیگر، مداخلات اجتماعی و برنامه های خانواده محور با ایجاد شبکه های حمایتی مستحکم، رفع موانع اقتصادی و بهبود مهارت های ارتباطی، توانسته اند احساس تعلق خاطر فراگیران را به محیط مدرسه به شدت تقویت نمایند در نهایت، نتایج این بررسی علمی بر این حقیقت غیرقابل انکار تاکید می ورزد که مهار قطعی بحران غیبت مکرر، تنها از طریق تلفیق هوشمندانه و همزمان مداخلات روان شناختی فردی با حمایت های گسترده اجتماعی و خانوادگی امکان پذیر است تا بستری امن برای رشد و بالندگی فراهم گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هدادمنش، زهرا،1404،واکاوی اثربخشی مداخلات روان شناختی و اجتماعی در کاهش غیبت مکرر فراگیران در مدارس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر