چکیده مقاله
سبک های تدریس به عنوان مجموعه راهبردها، روش ها و رویکردهایی که معلمان برای تسهیل یادگیری به کار می گیرند، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، به بررسی تاثیر سبک های تدریس بر یادگیری دانش آموزان در مدرسه می پردازد یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک های تدریس دانش آموز محور، مانند یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مشارکتی و یادگیری مبتنی بر پروژه، تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه، درگیری تحصیلی و یادگیری عمیق دانش آموزان دارند یک فراتحلیل جامع بر روی ۲۵ مطالعه نشان داد که روش های تدریس دانش آموز محور اندازه اثر بزرگی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند با این حال، پژوهش های اخیر نشان داده اند که روش های تدریس معلم محور سخنرانی در شرایط خاص، به ویژه برای دانش آموزان با پیشینه اقتصادی اجتماعی پایین تر، می تواند موثر باشد زیرا شکاف دانش پیشین را کاهش می دهد و زمینه یادگیری برابر را فراهم می کند همچنین، شواهد تجربی نشان می دهد که تاثیرگذاری سبک تدریس به عوامل زمینه ای مانند موضوع درسی، سن دانش آموزان و فرهنگ کلاس بستگی دارد یک نتیجه گیری کلیدی این است که سبک های یادگیری دانش آموزان مانند یادگیری بصری، شنیداری یا حرکتی تاثیر معناداری بر اثربخشی تدریس ندارند و آموزش تطبیق یافته با سبک یادگیری، بر خلاف باور رایج، یادگیری را بهبود نمی بخشد بر اساس نتایج به دست آمده، معلمان باید از ترکیب متوازن و انعطاف پذیر سبک های تدریس استفاده کنند و بر تقویت راهبردهای یادگیری موثر مانند خودتنظیمی و فراشناخت تمرکز نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریایی، محسن،1405،تاثیر سبک های تدریس بر یادگیری دانش آموزان در مدرسه،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر