تاثیر سبک های فرزند پروری والدین بر خودکارآمدی تحصیلی نوجوانان

چکیده مقاله

دوره نوجوانی با چالش های تحصیلی و هویتی متعددی همراه است که موفقیت در آن مستلزم باور فرد به توانمندی های خویش یا همان خودکارآمدی تحصیلی است پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های مختلف فرزندپروری والدین اقتدارگرا، مستبدانه، سهل گیرانه و طردکننده بر میزان خودکارآمدی تحصیلی نوجوانان و تبیین سازوکارهای روانی این اثرگذاری تدوین شده است این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای و مرور پیشینه پژوهش های انجام شده در دو دهه اخیر داخلی و خارجی به تحلیل متغیرهای مذکور پرداخته است چارچوب نظری پژوهش بر پایه نظریه سبک های فرزندپروری دیانا بامریند و نظریه یادگیری اجتماعی آلبرت بندورا بنا شده است تحلیل یافته ها نشان می دهد که سبک فرزندپروری «اقتدارگرا» ترکیب محبت و اقتدار منطقی قوی ترین پیش بین مثبت برای خودکارآمدی تحصیلی است در مقابل، سبک «مستبدانه» به دلیل ایجاد اضطراب و سلب استقلال، و سبک «سهل گیرانه» به دلیل فقدان نظم بخشی، تاثیر منفی بر باورهای کارآمدی نوجوان دارند همچنین، سبک «طردکننده» مخرب ترین الگو شناخته شد که منجر به افت شدید انگیزه و احساس بی کفایتی مفرط در نوجوانان می گردد والدین اقتدارگرا با فراهم کردن سه منبع کلیدی خودکارآمدی تجربه های موفقیت، ترغیب کلامی و محیط عاطفی امن ، ظرفیت های یادگیری فرزندان را به حداکثر می رسانند نتایج این بررسی تاکید می کند که شیوه های تعاملی والدین، زیربنای باورهای شناختی نوجوانان را تشکیل می دهد لذا ارتقای دانش تربیتی والدین و جایگزینی الگوهای قدرت طلبانه یا بی تفاوت با الگوی قاطع و حمایت گر، نه تنها عملکرد تحصیلی، بلکه سلامت روان و خودپنداره مثبت نوجوانان را تضمین می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محسن آریایی

کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره

لیلا شاهی

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی

�اهی، لیلا،1405،تاثیر سبک های فرزند پروری والدین بر خودکارآمدی تحصیلی نوجوانان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر