چکیده مقاله
در بررسی های صورت گرفته در سی دهه ی اخیر مشاهده می شود که بخش عمده ای از آثار هنری، برگرفته از مفاهیم قرآن و ادبیات عرفانی می باشد بدین معنی که هنرمندان تصویرساز با به کارگیری مفاهیم کلیدی این دو منبع عظیم و غنی تعلیمی، تنها تصویر نساخته اند، بلکه بن مایه، جوهر و مفهوم داستان را تاویل و با روحی معنوی به شکلی«معناسازی»، به تصویر کشیده اند و همگان را از درک این مفاهیم ارزشمند بهره مند ساخته اند؛ در راه دستیابی به حقیقت این گونه آثار که خالی از دشواری هم نیست، متاسفانه جمع کثیری از هنرمندان پژوهش گر توجه زیادی به منظر درونی و معنایی تصویرسازی های قرآنی و عرفانی نکرده اند و بیشتر تحقیقات به شرح عناصر صوری که با شیوه هایی تقریبا هم سان معطوف گردیده است؛ پرداخته اند از این رو، پژوهش حاضر به شیوه ی توصیفی تحلیلی و به کمک منابع مکتوب کتابخانه ای و مصاحبه ی حضوری با برخی از اساتید این رشته و آشنایی با حالت روحی هنرمندان این رشته در رفع این نقیصه کوشیده است تا با بررسی مولفه های مفهوم کلیدی «ایمان»؛ ارتباط مستقیم و غیرمستقیم آثار در دو حیطه قرآنی و عرفانی را گردآوری و تشریح نماید لذا از بین هنرمندان تنها به آثار دو هنرمند، که در حوزه ی قرآنی بیشترین آثار مربوط به استاد امیرحسین آقامیری و در حوزه ی عرفانی نیز آثار استاد محمود فرشچیان می باشد؛ اکتفا نموده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�انقربان لاریچه، فاطمه و جانقربان لاریچه، زهرا،1405،تجلی مفهوم کلیدی «ایمان» در نگاره های قرآنی و عرفانی معاصر،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر