چکیده مقاله
ابزارهای هوشمند با وعده بهینه سازی زمان، وارد زندگی تحصیلی شده اند، اما مکانیزم های دقیق تاثیرگذاری آن ها بر شناخت و رفتار دانش آموز به طور کامل روشن نیست آیا این ابزارها با خودکارسازی فرآیندهای برنامه ریزی، ظرفیت شناختی دانش آموز را برای فعالیت های عمیق تر آزاد می کنند یا باعث آتروفی مهارت های برنامه ریزی می شوند؟ این سوال بنیادین، هسته اصلی مسئله پژوهش حاضر را تشکیل می دهد یکی از شکاف های نظری در این حوزه، فقدان چارچوب های مفهومی جامعی است که بتواند پیچیدگی های تعامل میان ابزارهای هوشمند و ویژگی های فردی دانش آموزان را توضیح دهد پژوهش های موجود اغلب به بررسی نتایج سطحی مانند افزایش نمرات یا کاهش زمان مطالعه پرداخته اند و کمتر به فرآیندهای شناختی زیربنایی توجه کرده اند مسئله اساسی این است که چگونه ابزارهای هوشمند با فرآیندهای توجه، حافظه کاری و انگیزش دانش آموز تعامل دارند بدون درک این فرآیندها، نمی توان ادعای قطعی در مورد اثربخشی این ابزارها داشت و ممکن است استفاده از آن ها عواقب ناخواسته ای به همراه داشته باشد که هنوز شناسایی نشده اند اهمیت موضوع از منظر علمی، در ضرورت بازنگری نظریه های یادگیری و خودنظم دهی در عصر دیجیتال است نظریه های کلاسیک مدیریت زمان و یادگیری، بر اساس فرضیات محیط های آنالوگ و بدون ابزارهای هوشمند شکل گرفته اند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریم لی نصرآبادی، فرزانه و دهکانی، نوشین و غلامی، مریم و کرمی، سمانه،1404،بررسی ابزار هوشمند و مکانیزم اموزش در آموزش و پرورش،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر