چکیده مقاله
اضطراب فراگیر یکی از شایع ترین اختلالات روانی در دوران کودکی است که با نگرانی مفرط، تنش عضلانی و علائم فیزیولوژیک همراه بوده و عملکرد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی کودک را تحت تاثیر قرار می دهد در میان عوامل متعدد زیستی روانشناختی اجتماعی موثر در بروز این اختلال، کیفیت دلبستگی به عنوان یک عامل کلیدی در شکل دهی به تنظیم هیجان و احساس ایمنی درونی کودک شناخته شده است این مقاله با رویکردی تحلیلی ترویجی، نقش ناایمنی دلبستگی شامل سبک های اجتنابی، دوسوگرا و آشفته را در ایجاد و تداوم اضطراب فراگیر کودکان مورد بررسی قرار داده و با مرور نظام مند پژوهش های ۱۵ سال اخیر ۲۰۲۵ ۲۰۱۰ ، مکانیسم های واسطه ای همچون نقص در تنظیم هیجان، باورهای منفی درباره خود و جهان، و حساسیت به تهدید را تبیین می کند همچنین، با اشاره به کاربردهای بالینی، بر ضرورت مداخلات زودهنگام مبتنی بر بهبود رابطه دلبستگی بین کودک و مراقب اصلی تاکید می ورزد یافته ها حاکی از آن است که مداخلات متمرکز بر دلبستگی مانند درمان مبتنی بر دلبستگی کودک و والد می توانند با افزایش احساس ایمنی و الگوهای ارتباطی سالم، به کاهش معنادار علائم اضطراب منجر شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
ستاره محمدی زلانی
کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی علامه طباطبائی تهران
حسین شیبانی
گروه روانشناسی ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران
لیلا مرادی
روانشناسی اسلامی مثبت گرا ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران
شیوه ارجاع
محمدی زلانی، ستاره،1404،نقش ناایمنی دلبستگی در بروز اضطراب فراگیر کودکان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر