چکیده مقاله
صحیفه سجادیه، گنجینه دعاهای امام سجاد ع ، فراتر از یک متن عبادی صرف، دربردارنده مفاهیم عمیق تربیتی و روان شناختی است هدف پژوهش حاضر، تحلیل سازوکارهای کنترل اضطراب در این اثر با رویکرد روان شناختی و ارائه الگویی یکپارچه برای مدیریت آن است این مطالعه کیفی با روش تحلیل محتوای جهت دار انجام شد یافته ها نشان می دهد صحیفه سجادیه هشت سازوکار اصلی را به صورت نظام مند و درهم تنیده به کار می گیرد: بازآرایی شناختی توحیدی، تنظیم هیجان از طریق دعا به مثابه ابرازگری سامان یافته، ایجاد دلبستگی ایمن به خداوند به عنوان پایگاه امن، معنابخشی به رنج و بحران ها، تقویت امید و توکل فعال، پرورش خودمهارگری و منش اخلاقی، افزایش تاب آوری روانی، و تمرین ذهن آگاهی دینی از طریق «حضور قلب» تحلیل مضامین دعاهای هفتم، شانزدهم و بیستم موید آن است که این سازوکارها در یک سلسله مراتب چهارسطحی بنیان های امنیت و معنا، تنظیم واکنش ها، مواجهه با بحران، و ساخت شخصیت مقاوم عمل کرده و فرد را از سطح علائم اضطرابی فراتر برده، به تحولی در شخصیت و جهان بینی می رسانند این پژوهش، صحیفه سجادیه را به عنوان منبعی اصیل برای مداخلات روان شناختی مبتنی بر معنویت و چارچوبی بومی برای مقابله با اضطراب معرفی می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رب، مریم و امینی، سمیه،1405،تحلیل سازوکارهای کنترل اضطراب در صحیفه سجادیه با رویکرد روان شناختی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر