رابطه بین خودپنداره تحصیلی دانش آموزان و میزان اعتماد آن ها به استعدادهای فردی خود

چکیده مقاله

خودپنداره تحصیلی به عنوان یکی از مولفه های اساسی هویت روان شناختی دانش آموزان، نقش محوری در شکل گیری نگرش آن ها نسبت به توانمندی ها و استعدادهای فردی ایفا می کند پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودپنداره تحصیلی دانش آموزان و میزان اعتماد آن ها به استعدادهای فردی خود انجام شده است چارچوب نظری این پژوهش بر پایه نظریه های خودپنداره مارش و شاولسون، نظریه ذهنیت رشدمحور دوک، و رویکردهای شناختی اجتماعی بندورا استوار است روش پژوهش توصیفی همبستگی بوده و داده ها از طریق مرور منابع علمی معتبر، تحلیل یافته های پژوهش های پیشین و ترکیب نظری آن ها گردآوری شده اند یافته ها نشان می دهند که میان خودپنداره تحصیلی مثبت و اعتماد به استعدادهای فردی رابطه معنادار و مستقیمی وجود دارد؛ به گونه ای که دانش آموزانی که تصویر ذهنی مطلوب تری از توانایی های تحصیلی خود دارند، در ارزیابی استعدادهای خود نیز اطمینان بیشتری نشان می دهند همچنین متغیرهایی نظیر بازخورد معلمان، محیط خانوادگی، تجربه های موفقیت و شکست تحصیلی، و جو مدرسه در تقویت یا تضعیف این رابطه نقش تعدیل گر دارند نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای در راستای پرورش اعتماد به نفس تحصیلی و شکوفایی استعداد دانش آموزان قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمیه حاجی زاده

دانشجو کارشناسی ارشد آموزش ابتدایی موسسه آموزشی عالی غیرانتفاعی باختر ایلام، مدرس موسسه آموزشی عالی غیرانتفاعی باختر ایلام

کبری چنگایی

کاردانی طراحی و دوخت، دانشگاه فنی حضرت معصومه خرم آباد، کدملی ۴۰۷۳۶۲۹۲۴۷

زهرا رئیسی

دانشجو کارشناسی ارشد آموزش ابتدایی موسسه آموزشی عالی غیرانتفاعی باختر ایلام، مدرس موسسه آموزشی عالی غیرانتفاعی باختر ایلام

چنگایی، کبری،1405،رابطه بین خودپنداره تحصیلی دانش آموزان و میزان اعتماد آن ها به استعدادهای فردی خود،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر