چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای بینالمللیسازی آموزش و تبادل تجربیات تربیتی میانفرهنگی در مدارس و دانشگاهها انجام شده است گسترش ارتباطات جهانی، مهاجرتهای آموزشی، توسعه فناوریهای ارتباطی و نیاز جوامع به تربیت شهروندان توانمند برای تعامل در محیطهای چندفرهنگی، ضرورت توجه به بینالمللیسازی آموزش را افزایش داده است روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانهای است و دادهها از طریق بررسی منابع علمی، اسناد آموزشی و گزارشهای معتبر بینالمللی گردآوری و تحلیل شدهاند یافتهها نشان میدهد که بینالمللیسازی آموزش صرفا به اعزام دانشجو یا انعقاد تفاهمنامه محدود نیست، بلکه فرایندی جامع برای بازنگری در برنامه درسی، تقویت شایستگی میانفرهنگی، توسعه همکاریهای علمی، استفاده از فناوریهای آموزشی، تبادل معلم و دانشجو و ایجاد فرهنگ گفتوگو و احترام متقابل است نتایج پژوهش بیانگر آن است که مدارس و دانشگاهها با طراحی برنامههای مشترک، آموزش زبان، پروژههای مجازی بینالمللی، شبکهسازی علمی و توجه به عدالت آموزشی میتوانند زمینه تبادل تجربیات تربیتی میانفرهنگی را فراهم سازند بر اساس نتایج، موفقیت این فرایند نیازمند سیاستگذاری روشن، آمادهسازی معلمان و استادان، حمایت نهادی، زیرساخت دیجیتال و حفظ هویت فرهنگی در کنار تعامل جهانی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی، سیدمحمدجعفر و پوردام، مجتبی و حاجی جعفرآبادی، هاشم و پوردام، مصطفی،1405،راهکارهای بین ال مللی سازی آموزش و تبادل تجربیات تربیتی میان فرهنگی در مدارس و دانشگاه ها،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر