چکیده مقاله
این کارنمای معلمی، روایتی خودکاوانه از مسیر تحول فردی و حرفه ای علیرضا شبانی، دانشجوی رشته آموزش ابتدایی پردیس شهید مدرس قاین دانشگاه فرهنگیان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ است این مطالعه روایتی با رویکرد کیفی و خودبازاندیشی، سفر معلمی نگارنده را از کودکی درون گرا و کنجکاو در خانواده ای دانش دوست، تا مواجهه با چالش های واقعی دوره های کارورزی و در نهایت شکل گیری هویت حرفه ای بررسی می کند نگارنده با بازخوانی تجربیات تلخ و شیرین مقاطع مختلف تحصیلی به ویژه تاثیر استرس زای تنبیه های ناگهانی و چالش های همه گیری کرونا و سپس ورود دور از انتظار اما تحول آفرین به دانشگاه فرهنگیان، نشان می دهد که چگونه انتظارات اولیه و محدود او از حرفه معلمی، به درکی عمیق، روان شناختی و تربیتی مبدل شده است اصول کلیدی استخراج شده در این روایت — مانند ایجاد فضای امن عاطفی، همدلی فعال، تبدیل اشتباه به فرصت یادگیری، ایجاد انگیزه درونی به جای اجبار بیرونی و رعایت عدالت آموزشی — به طور عملی در بستر دوره های کارورزی ۱ الی ۴ مورد آزمون و تحلیل قرار گرفته اند این گزارش با تدوین طرح های واکنش سریع برای چالش های رایج کلاس های ابتدایی، تحلیل نشانه شناختی زبان بدن معلم و ترسیم چشم انداز ده ساله از معلم ایده آل، به تعهدات حرفه ای و اخلاقی نگارنده ختم می شود یافته های این خودکاوی بر این مهم تاکید دارند که رسالت معلمی، بسیار فراتر از انتقال صرف دانش بوده و اساسا معماری شخصیت کودکان است؛ از این رو، هر دانشجومعلم باید با تامل مداوم، تجربیات زیسته خود را به ابزاری قدرتمند برای تربیت موثرتر نسل آینده تبدیل کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بانی، علیرضا و مرادی، رضا،1405،روایتی خودکاوانه از مسیر تحول حرفه ای و شکل گیری هویت معلمی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر