سیاست گذاری های فضایی و کاربری اراضی در جهت ارتقاء کیفیت زندگی شهری و کاهش نابرابری های اجتماعی

چکیده مقاله

کیفیت زندگی شهری و کاهش نابرابری های اجتماعی از اهداف کلیدی سیاست گذاری در شهرهای معاصر هستند این مقاله به بررسی چگونگی تاثیرگذاری سیاست گذاری های فضایی و تخصیص کاربری اراضی بر این دو جنبه حیاتی توسعه شهری می پردازد تمرکز اصلی بر این است که چگونه تصمیمات مربوط به نحوه استفاده از زمین، جانمایی خدمات، و تراکم جمعیتی می تواند به بهبود یا تخریب کیفیت زندگی ساکنان شهری و تشدید یا تعدیل نابرابری های اجتماعی منجر شود ما استدلال می کنیم که یک رویکرد هماهنگ در سیاست گذاری فضایی، که بر توزیع عادلانه منابع و فرصت ها تاکید دارد، می تواند به ایجاد شهرهایی پایدارتر، منصفانه تر و زیست پذیرتر یاری رساند این پژوهش با مروری بر ادبیات معاصر، چارچوبی تحلیلی برای ارزیابی اثربخشی سیاست های موجود و ارائه راهبردهای نوین جهت دستیابی به اهداف کیفی و کمی در این زمینه ارائه می دهد در نهایت، اهمیت ادغام ملاحظات اجتماعی و فضایی در فرآیندهای برنامه ریزی شهری برای مقابله با چالش های رو به رشد کلان شهرها مورد تاکید قرار می گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا خدرزاده

لیسانس ادبیات عرب، فرهنگی آموزش و پرورش

پرویز کریمی

کارشناسی ارشد شیمی، مدیریت دبیرستان، آموزش و پرورش استان تهران

احسان عرب زاده

کارشناس واحد شهرسازی و معماری شهرداری بندر بوشهر

حسین منصوری موصلو،

فوق لیسانس فلسفه و کلام اسلامی، فرهنگی آموزش و پرورش

رضا حق نجات

کارشناس واحد شهرسازی و معماری شهرداری بندر بوشهر

عباس بخشی جهرمی

لیسانس شیمی، فرهنگی آموزش و پرورش

پریچهر محمدی

لیسانس آموزش زبان انگلیسی، فرهنگی آموزش و پرورش

�رب زاده، احسان و حق نجات، رضا،1405،سیاست گذاری های فضایی و کاربری اراضی در جهت ارتقاء کیفیت زندگی شهری و کاهش نابرابری های اجتماعی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر