چکیده مقاله
با توجه به تحولات شتابان فناوری و تغییر رویکردهای نوین آموزشی، نظام آموزش رسمی با ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی یاددهی–یادگیری مواجه شده است محدودیت های آموزش صرفا حضوری از یک سو و چالش های آموزش کاملا مجازی از سوی دیگر، نیاز به رویکردی انعطاف پذیر و اثربخش را آشکار می سازد هدف این مقاله، بررسی تاثیر تلفیق آموزش حضوری و برخط بر ارتقای کیفیت آموزش و بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان است پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با روش مطالعه اسنادی و مرور نظام مند مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است نتایج بررسی ها نشان می دهد بهره گیری آگاهانه از این رویکرد می تواند منجر به افزایش تعامل آموزشی، تقویت انگیزش تحصیلی، ارتقای مشارکت فعال فراگیران و بهبود یادگیری عمیق و پایدار شود همچنین یافته ها بیانگر آن است که در این رویکرد، نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به هدایت گر و تسهیل گر فرایند یادگیری ارتقا می یابد نتایج این پژوهش می تواند در طراحی فعالیت های آموزشی، مدیریت موثر کلاس درس و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان مورد استفاده معلمان قرار گیرد و در نهایت به بهبود کیفیت آموزش منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیازی، زانیار،1404،بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی (حضوری– مجازی) بر ارتقای کیفیت آموزش،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر