چکیده مقاله
پیشرفت های فناوری های نوین آموزشی، به ویژه واقعیت افزوده AR و آموزش های مجازی، فرصت های جدیدی برای بهبود فرآیند یاددهی یادگیری و ارتقای مهارت های شناختی فراگیران فراهم آورده اند این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر واقعیت افزوده و آموزش مجازی بر تفکر واگرا و نوآوری در دانش آموزان طراحی و اجرا شد روش پژوهش شبه آزمایشی با سه گروه آزمایشی شامل آموزش واقعیت افزوده، آموزش مجازی و گروه کنترل با آموزش سنتی بود داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد تفکر واگرا Torrance Tests of Creative Thinking و پرسشنامه نوآوری Scott & Bruce گردآوری و با تحلیل واریانس یک طرفه ANOVA تحلیل شدند نتایج نشان داد که هر دو نوع آموزش فناوری محور به طور معناداری به افزایش تفکر واگرا و نوآوری در فراگیران منجر شده اند p < ۰ ۰۵ و تاثیر آموزش واقعیت افزوده نسبت به آموزش مجازی بر هر دو متغیر قوی تر بوده است این یافته ها بیانگر اهمیت بهره گیری از فناوری های تعاملی و چندحسی در طراحی برنامه های آموزشی برای تحریک خلاقیت و نوآوری است همچنین، نتایج تاکید می کند که آموزش های مجازی با فراهم آوردن انعطاف پذیری در زمان و مکان، می توانند مکمل موثری برای روش های سنتی باشند بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی ضمن توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتباطات، بر آموزش و حمایت از معلمان در کاربرد فناوری های نوین تمرکز نمایند تا بستر رشد مهارت های تفکر واگرا و نوآوری در فراگیران فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
مرضیه پورهادیان
کارشناسی فرهنگ و معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم اباد
حمید رضا محمدی
دکترای مدیریت آموزشی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد بردسکن
محمد الهیاری
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد بردسکن
شیوه ارجاع
محمدی، حمید رضا و الهیاری، محمد،1404،بررسی رابطه بین تدریس از طریق واقعیت های افزوده و آموزش های مجازی بر تفکرات واگرا و نوآوری فراگیران،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر