بررسی نابرابری های آموزشی در مدارس ایران: چالش ها و راهکارها

چکیده مقاله

آموزش و پرورش به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، نقشی تعیین کننده در شکل دهی به سرمایه انسانی، تحقق عدالت اجتماعی و توسعه پایدار هر جامعه ایفا می کند در این میان، «برابری آموزشی» یکی از اصول محوری نظام های آموزشی موفق به شمار می رود؛ اصلی که بر اساس آن، همه دانش آموزان فارغ از جنسیت، طبقه اجتماعی، موقعیت جغرافیایی، قومیت، وضعیت اقتصادی و فرهنگی خانواده، باید از فرصت های آموزشی عادلانه و باکیفیت برخوردار باشند با این حال، واقعیت های موجود در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، نشان می دهد که فاصله معناداری میان این آرمان و وضعیت عملی نظام آموزشی وجود دارد و نابرابری های آموزشی به یکی از چالش های جدی و ساختاری مدارس تبدیل شده است نابرابری های آموزشی در مدارس ایران پدیده ای چندبعدی و پیچیده است که ریشه در عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، مدیریتی و سیاست گذاری دارد تفاوت های چشمگیر میان مدارس شهری و روستایی، مدارس دولتی و غیردولتی، مناطق برخوردار و کم برخوردار، و حتی مدارس یک منطقه واحد، نشان دهنده توزیع ناعادلانه منابع آموزشی، امکانات فیزیکی، نیروی انسانی متخصص و فرصت های یادگیری است این نابرابری ها نه تنها بر کیفیت آموزش تاثیر منفی می گذارند، بلکه به بازتولید فقر، کاهش تحرک اجتماعی و تداوم شکاف های طبقاتی در جامعه منجر می شوند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

معصومه کشت گر

فرهنگی آموزش و پرورش

رفعت محمدی طبالوندانی

مدیر

محمد رضا حمیدی پور مریدانی

دبیر ریاضی

مهدیه عبداللهی وند نوده

روانشناس بالینی

فرشته یوسفی پور اشکیکی

معاون پرورشی

محمدی طبالوندانی، رفعت و حمیدی پور مریدانی، محمد رضا و عبداللهی وند نوده، مهدیه و یوسفی پور اشکیکی، فرشته،1404،بررسی نابرابری های آموزشی در مدارس ایران: چالش ها و راهکارها،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر