نقش روانشناسی مثبت گرا در بهبود وضعیت روانی - شخصیتی مادران دارای کودکان اختلال اوتیسم

چکیده مقاله

از رایج ترین اختلالات رشدی، اختلالات طیف اوتیسم است که تعداد افراد مبتلا اختلالات اوتیسمی به طور چشمگیری در دو دهه اخیر افزایش پیدا کرده است به گونه ای که در حال حاضر از هر ۵۹ تولد یک کودک به اختلال اوتیسم مبتلا است این کودکان رفتارهای نامطلوبی مانند حرکات و رفتارهای کلیشه ای، پرخاشگری و رفتارهای خودآزاری از خود نشان می دهند آن ها همچنین در فهم و استفاده از قوانین و رفتارهای اجتماعی، اشاره ای، محاوره ای، رفتارهای غیرکلامی و هماهنگی حرکتی دچار مشکل هستند مادران دارای کودکان مبتلا به اوتیسم محدودیت در کارها را گزارش نموده اند؛ همچنین نیازها و مشکلات کودک می تواند بر انتخاب و چگونگی مشارکت خانواده ها در فعالیت ها تاثیرگذار باشد و روال های رایج روزمره خانواده را تحت تاثیر قرار دهد بر این اساس این نوشتار در صدد است به بهره گیری از منابع مطالعاتی و کتابخانه ای و استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به بررسی نقش روانشناسی مثبت گرا در بهبود وضعیت روانی شخصیتی مادران دارای کودکان اختلال اوتیسم بپردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا پودینه

فرهنگی آموزش و پرورش

جواد ابراهیم زاده

کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت

حامد جنگی زهی

فرهنگی آموزش و پرورش

عبدالرحمن بلوچی

فرهنگی آموزش و پرورش

داود دوشنبه زائی

فرهنگی آموزش و پرورش

�براهیم زاده، جواد،1404،نقش روانشناسی مثبت گرا در بهبود وضعیت روانی - شخصیتی مادران دارای کودکان اختلال اوتیسم،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر