چکیده مقاله
زبان عربی به عنوان زبان قرآن کریم، احادیث نبوی و بخش عظیمی از میراث فکری و تمدنی جهان اسلام، جایگاهی بنیادین در شکل گیری و تعمیق بینش دینی و فرهنگی دانش آموزان دارد آموزش زبان عربی در نظام های آموزشی کشورهای اسلامی، به ویژه ایران، صرفا یک آموزش زبانی محسوب نمی شود، بلکه فرایندی هویت ساز، معناگرا و فرهنگی است که می تواند پیوندی عمیق میان دانش آموزان و منابع اصیل دینی و فرهنگی برقرار سازد آشنایی با زبان عربی، امکان فهم مستقیم متون مقدس، ادعیه، متون تفسیری و آثار اندیشمندان مسلمان را فراهم می آورد و از این طریق، درک دانش آموزان از مفاهیم دینی را از سطح ترجمه و حفظ ظاهری فراتر برده و به فهمی عمیق، تحلیلی و آگاهانه سوق می دهد از منظر فرهنگی، زبان عربی حامل ارزش ها، نمادها، تاریخ و سبک زندگی جوامع اسلامی است آموزش هدفمند و اصولی این زبان می تواند به تقویت هویت اسلامی–ایرانی، افزایش احساس تعلق فرهنگی و گسترش نگاه بین فرهنگی در میان دانش آموزان کمک کند دانش آموزانی که با ساختارها، واژگان و مفاهیم زبان عربی آشنا می شوند، توانایی مقایسه فرهنگی، درک اشتراکات و تفاوت های فرهنگی و احترام به تنوع فرهنگی در جهان اسلام را بهتر به دست می آورند این امر در نهایت به تقویت گفت وگوی فرهنگی، همزیستی مسالمت آمیز و کاهش برداشت های سطحی یا کلیشه ای از فرهنگ ها منجر می شود افزون بر این، زبان عربی نقش مهمی در پرورش مهارت های شناختی و زبانی دانش آموزان ایفا می کند یادگیری این زبان با توجه به ساختار دستوری خاص، نظام اشتقاقی غنی و پیوند معنایی واژگان، موجب تقویت تفکر تحلیلی، دقت ذهنی و توانایی استدلال زبانی می شود این مهارت ها نه تنها در فهم متون دینی موثرند، بلکه در یادگیری سایر دروس و زبان ها نیز تاثیر مثبت دارند با این حال، تحقق این اهداف مستلزم بازنگری در شیوه های آموزش زبان عربی، فاصله گرفتن از روش های صرفا حافظه محور و حرکت به سوی رویکردهای ارتباطی، مفهومی و کاربردی است در مجموع، زبان عربی می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تعمیق بینش دینی، ارتقای آگاهی فرهنگی و تقویت هویت دانش آموزان عمل کند، مشروط بر آنکه آموزش آن با نیازهای روانی، شناختی و فرهنگی نسل امروز هماهنگ بوده و معلمان با بهره گیری از روش های نوین آموزشی، پیوندی معنادار میان زبان، دین و فرهنگ برقرار سازند توجه به این رویکرد می تواند نقش زبان عربی را از یک درس درسی صرف، به عاملی تاثیرگذار در تربیت دینی و فرهنگی دانش آموزان ارتقا دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رمند، مهین و کفاش پیروی، مروارید و شهریاری مقدم، زهرا و ملکی زاده، مریم،1404،بررسی نقش زبان عربی در تقویت بینش دینی و فرهنگی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر