چکیده مقاله
ارزشیابی آموزشی یکی از ارکان اساسی نظام های تعلیم و تربیت به شمار می آید که نقش آن فراتر از سنجش پایانی و نمره دهی صرف است هدف از این پژوهش مروری، بررسی جایگاه ارزشیابی در فرآیند یاددهی–یادگیری و تبیین کارکردهای آن در بهبود کیفیت آموزش بر اساس یافته های پژوهش های پیشین است بدین منظور، منابع علمی معتبر داخلی و خارجی مرتبط با ارزشیابی آموزشی، به ویژه ارزشیابی تکوینی و نوین، به صورت نظام مند مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که ارزشیابی تکوینی با فراهم کردن بازخورد مستمر و سازنده، نقش موثری در ارتقای یادگیری معنادار، افزایش انگیزش تحصیلی و تقویت خودتنظیمی دانش آموزان ایفا می کند همچنین یافته ها بیانگر آن است که اتکای صرف به ارزشیابی های سنتی و نمره محور، اغلب منجر به یادگیری سطحی، اضطراب امتحان و نادیده گرفتن تفاوت های فردی فراگیران می شود از سوی دیگر، استفاده از ابزارهای متنوع ارزشیابی مانند پروژه، پوشه کار و ارزشیابی عملکردی، امکان سنجش جامع تر توانایی ها و مهارت های قرن بیست ویکم را فراهم می سازد نتایج این پژوهش همچنین بر نقش ارزشیابی در بهبود عملکرد حرفه ای معلمان و حمایت از تصمیم گیری های آموزشی آگاهانه تاکید دارد در مجموع، یافته ها نشان می دهد که بازنگری در رویکردهای ارزشیابی و حرکت به سوی الگوهای نوین، شرطی اساسی برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و تحقق اهداف آموزش معاصر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مزرعه لی، محمد و احمدی، مقصود و جوادنیا، عباس و نصرالهی، جعفر،1404،بررسی و تبیین جایگاه ارزشیابی در فرآیند یاددهی و یادگیری،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر