چکیده مقاله
ادبیات فارسی به عنوان یکی از غنی ترین میراث های فرهنگی و فکری ایران، همواره نقشی بنیادین در انتقال ارزش ها، آداب و فضیلت های اخلاقی ایفا کرده است در نظام آموزشی، این ظرفیت عظیم می تواند بستری موثر برای تربیت اخلاقی دانش آموزان فراهم سازد؛ زیرا متون ادبی برخلاف آموزش مستقیم و رسمی، با بهره گیری از داستان، شعر، تمثیل و شخصیت پردازی، پیام های اخلاقی را به شیوه ای غیرمستقیم، عاطفی و ماندگار در ذهن فراگیران تثبیت می کنند پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و کارکرد ادبیات فارسی در تقویت رفتارهای اخلاقی، ارزش های انسانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان انجام شده است یافته ها نشان می دهد که متون برجسته ای همچون شاهنامه فردوسی، گلستان و بوستان سعدی، مثنوی معنوی مولوی، و حکایات تعلیمی در حوزه های شجاعت، راست گویی، احترام، همدلی، عدالت خواهی و مسئولیت پذیری نقش چشمگیری دارند تحلیل محتوای کتاب های درسی نشان می دهد که استفاده هدفمند و هدایت شده از آثار ادبی، نه تنها موجب درک عمیق تر مفاهیم اخلاقی می شود، بلکه توانایی تحلیل انتقادی، تقویت تخیل، و ایجاد ارتباط میان تجربه های فردی دانش آموزان و مفاهیم اخلاقی را نیز افزایش می دهد علاوه براین، شیوه تدریس معلم نقش بسزایی در اثربخشی تربیت اخلاقی از طریق ادبیات دارد؛ زیرا رویکردهای مشارکتی، گفت وگومحور و مبتنی بر تجربه، میزان درونی سازی ارزش ها را به طور قابل توجهی افزایش می دهد در مجموع، نتایج نشان می دهد که ادبیات فارسی ابزاری پویا و موثر برای پرورش اخلاقی نسل جوان است و استفاده آگاهانه از آن می تواند زمینه ساز ارتقای رفتارهای اخلاقی و شکل گیری شخصیت متعادل در دانش آموزان باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قالی، مریم،1404،نقش ادبیات فارسی در تربیت اخلاقی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر