چکیده مقاله
ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام آموزشی، با هدف بهبود کیفیت یادگیری و کاهش پیامدهای منفی ارزشیابی های کمی و نمره محور طراحی شده است در این رویکرد، به جای تمرکز صرف بر نمره، عملکرد دانش آموزان به صورت کیفی و توصیفی بررسی شده و بازخوردهای سازنده برای بهبود یادگیری ارائه می شود پژوهش های تربیتی نشان می دهند که ارزشیابی مبتنی بر بازخورد می تواند نقش مهمی در کاهش اضطراب امتحان و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان داشته باشد Black & Wiliam, ۱۹۹۸ در نظام های آموزشی سنتی، تاکید بیش از حد بر نمره و آزمون های پایانی، اغلب موجب افزایش اضطراب، کاهش اعتماد به نفس و یادگیری سطحی در دانش آموزان می شود در مقابل، ارزشیابی توصیفی با تاکید بر فرآیند یادگیری، تلاش می کند فضای امن تری برای رشد دانش آموز فراهم کند و او را از ترس شکست در امتحان دور سازد مطالعات نشان داده اند که ارائه بازخوردهای مستمر و سازنده، به دانش آموز کمک می کند نقاط ضعف و قوت خود را بهتر بشناسد و در مسیر بهبود یادگیری گام بردارد Brookhart, ۲۰۱۷ همچنین تحقیقات داخلی نیز بیانگر آن است که اجرای ارزشیابی توصیفی در مدارس ابتدایی ایران، موجب کاهش اضطراب امتحان و افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی شده است احمدی، ۱۳۹۹
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مشیدی، میلاد و بروکی میلان، سینا و نصیری، سجاد و تنهائی، سعید،1404،نقش ارزشیابی توصیفی در کاهش اضطراب و افزایش یادگیری دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر