نقش بازی درپرورش مهارت های همکاری،تعامل ورشد عاطفی-اجتماعی دانش آموزاندوره دوم ابتدایی

چکیده مقاله

بازی یکی از بنیادی ترین تجربه های دوران کودکی است که به صورت طبیعی، خودجوش و بدون اجبار در زندگی کودک جریان دارد این فعالیت لذت بخش و انعطاف پذیر، ترکیبی از حرکت های جسمانی، تخیل، استفاده از اشیاء و تعاملات بین فردی را دربرمی گیرد و کودک را درگیر فرایندی می کند که ارزش آن بیشتر در انجام دادن است تا رسیدن به نتیجه ای مشخص بازی عرصه ای است که کودک در آن احساس شادمانی، انرژی، ارتباط با دیگران و تجربه های تازه را تجربه می کند با وجود اهمیت گسترده بازی، ارائه یک تعریف جامع که مورد توافق تمامی اندیشمندان و روان شناسان باشد ممکن نشده است؛ زیرا هر نظریه پرداز بر اساس دیدگاه، تجربه و مبانی نظری خود، جنبه ای از بازی را برجسته کرده و تعریفی متفاوت ارائه داده است با این حال میان تعاریف مختلف، شباهت هایی چون خودانگیختگی، لذت بخشی، نقش اجتماعی و اهمیت در رشد ذهنی و هیجانی دیده می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لقمان صالحی

استاددانشگاه آزاداسلامی واحد سقز

صبا نوروزی

کارشناسی ادبیات فارسی

مهرانگیز ابراهیمی امین آباد

کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی

هایده محمدزاده

آموزگار

نسرین ظریفی

آموزگار

�الحی، لقمان و محمدزاده، هایده و ظریفی، نسرین،1404،نقش بازی درپرورش مهارت های همکاری،تعامل ورشد عاطفی-اجتماعی دانش آموزاندوره دوم ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر