چکیده مقاله
در عصر حاضر، ادغام فناوری در سیستم های آموزشی دیگر یک انتخاب لوکس نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای بقا و پیشرفت جوامع دانش بنیان محسوب می شود این پژوهش با هدف واکاوی راهکارهای استراتژیک برای برنامه ریزی موثر در فرآیند ادغام فناوری، به بررسی چالش ها، فرصت ها و موانع پیاده سازی این تحول در بستر آموزشی می پردازد روش تحقیق در این مطالعه، ترکیبی از مرور نظام مند منابع داخلی و خارجی و تحلیل کیفی نظرات صاحبنظران است که نشان می دهد موفقیت در این مسیر، بیش از آنکه وابسته به خرید تجهیزات پیشرفته باشد، به «برنامه ریزی زیرساختی»، «تربیت و توانمندسازی معلمان» و «تغییر نگرش های سنتی» گره خورده است یافته ها حاکی از آن است که بسیاری از پروژه های شکست خورده جهانی و داخلی، ناشی از تمرکز صرف بر سخت افزار و غفلت از ابعاد نرم افزاری و انسانی بوده است نظرات کارشناسان خارجی مانند مدل SAMR و دیدگاه های یونسکو بر ضرورت گذار از «جایگزینی» به «بازتعریف» فرآیندهای یادگیری تاکید دارند، در حالی که پژوهشگران ایرانی بر چالش های بومی مانند کمبود زیرساخت های پایدار، شکاف دیجیتال و مقاومت فرهنگی در برابر تغییر تمرکز کرده اند این مقاله با ارائه یک مدل جامع، پیشنهاد می کند که برنامه ریزی باید به صورت گام به گام، مبتنی بر نیازهای واقعی کلاس درس و با مشارکت تمام ذینفعان مدیران، معلمان، دانش آموزان و والدین صورت گیرد نتیجه گیری نهایی نشان می دهد که بدون سرمایه گذاری هوشمند بر روی نیروی انسانی و طراحی برنامه های درسی منعطف، فناوری نه تنها نمی تواند کیفیت آموزش را ارتقا دهد، بلکه ممکن است به عاملی برای افزایش شکاف آموزشی تبدیل شود بنابراین، ضروری است که سیاست گذاران آموزشی، فناوری را نه به عنوان یک ابزار جانبی، بلکه به عنوان ستون فقرات تحول در نظام آموزشی در نظر بگیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اهدی، فائقه و دهقان، مریم و زاهدی، فاطمه و زاهدی، نرگس،1404،برنامه ریزی برای ادغام فناوری در سیستم آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر