چکیده مقاله
هدف این پژوهش مقایسه طرحواره های ناسازگار اولیه در بیماران مبتلا به درد مزمن و افراد سالم بود بدین منظور، طرحواره های ناسازگار اولیه بر اساس ابعاد مختلف آن در قالب محورهای تهدید/محرومیت/نقص، و همچنین رهاشدگی، بی اعتمادی، آسیب پذیری نسبت به ضرر، شرم و نقص، وابستگی/بی کفایتی، شکست، محرومیت هیجانی، استانداردهای سخت گیرانه، بازداری هیجانی و سایر طرحواره های مرتبط مورد بررسی قرار گرفت یافته ها نشان دادند که بیماران مبتلا به درد مزمن در مقایسه با گروه افراد سالم، نمرات بالاتری در اکثر یا برخی از طرحواره های ناسازگار اولیه دارند؛ به ویژه طرحواره های مرتبط با آسیب پذیری نسبت به بیماری یا ضرر، بی اعتمادی/بدرفتاری، نقص و شرم، محرومیت هیجانی و وابستگی/بی کفایتی نتیجه کلی پژوهش بیانگر آن است که تجربه درد مزمن می تواند با افزایش فعال سازی باورها و الگوهای پایدار ناسازگار همراه باشد و این طرحواره ها احتمالا نقش مهمی در تداوم جنبه های شناختی هیجانی درد مانند اضطراب، فاجعه سازی و احساس درماندگی ایفا می کنند بنابراین، شناسایی طرحواره های ناسازگار اولیه در بیماران مبتلا به درد مزمن می تواند زمینه ساز طراحی مداخلات روان شناختی اثربخش، به ویژه رویکردهای مبتنی بر طرحواره درمانی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی، سیده مریم،1404،مقایسه طرحواره های ناسازگار اولیه در بیماران مبتلا به درد مزمن و افراد سالم،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر