چکیده مقاله
خودتنظیمی هیجانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد روان شناختی، نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای اجتماعی سازگار و توانایی انطباق دانش آموزان با محیط مدرسه ایفا می کند هدف از این مطالعه مروری، بررسی تاثیر خودتنظیمی هیجانی بر مهارت های اجتماعی و میزان انطباق دانش آموزان در محیط مدرسه است محیط مدرسه به عنوان نخستین فضای اجتماعی رسمی، بستری برای بروز تعاملات بین فردی، یادگیری هنجارهای اجتماعی و مدیریت هیجان ها فراهم می آورد یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد دانش آموزانی که از سطح بالاتری از خودتنظیمی هیجانی برخوردارند، توانایی بیشتری در کنترل هیجان های منفی، حل تعارضات، برقراری روابط مثبت با همسالان و معلمان و پذیرش قوانین مدرسه دارند این دانش آموزان در مقایسه با همسالان خود، رفتارهای پرخاشگرانه کمتری نشان داده و از سازگاری اجتماعی و تحصیلی مطلوب تری برخوردارند در مقابل، ضعف در خودتنظیمی هیجانی می تواند منجر به مشکلات رفتاری، انزوای اجتماعی و کاهش احساس تعلق به مدرسه شود نتایج مرور مطالعات حاکی از آن است که آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی در قالب برنامه های مدرسه محور، می تواند به ارتقای مهارت های اجتماعی، افزایش انطباق پذیری و بهبود سلامت روان دانش آموزان کمک کند در مجموع، توجه نظام مند به پرورش خودتنظیمی هیجانی به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و مداخله ای، نقش موثری در بهبود کیفیت تعاملات اجتماعی و سازگاری دانش آموزان در محیط مدرسه دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
الهام صدری
آموزگار
مینا یونسی مقدم
دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی
مینا قاسم زاده
آموزگار
نگار غنی فر
دانشجوی روان شناسی تربیتی آزاد بیرجند
زهرا حق شناس گتابی
آموزگار
معصومه محتشمی یکتا
دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی
نگار احمد زاده
آموزگار
شیوه ارجاع
یونسی مقدم، مینا و غنی فر، نگار و محتشمی یکتا، معصومه،1404،تاثیر خودتنظیمی هیجانی بر مهارت های اجتماعی و انطباق در محیط مدرسه،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر