چکیده مقاله
پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از اهداف اصلی نظام های آموزشی، تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که در میان آن ها، رابطه معلم و دانش آموز از جایگاه ویژه ای برخوردار است تعاملات انسانی در کلاس درس نه تنها بر فرایند یاددهی–یادگیری اثرگذار است، بلکه نقش تعیین کننده ای در شکل گیری انگیزش، نگرش تحصیلی و احساس خودکارآمدی دانش آموزان ایفا می کند هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر رابطه معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی با تاکید بر یافته های پژوهشی مرتبط و رویکردهای نوین آموزشی است این مطالعه با روش مروری و با تحلیل مقالات، پژوهش ها و منابع علمی داخلی انجام شده است نتایج مرور ادبیات نشان می دهد که رابطه مثبت و حمایتی معلم با دانش آموز، زمینه ساز افزایش مشارکت فعال، یادگیری عمیق و کاهش اضطراب تحصیلی می شود همچنین شواهد پژوهشی حاکی از آن است که اجرای روش های نوین تدریس مانند تدریس تعاملی، یادگیری فعال و بازی محور، در بستر رابطه ای مبتنی بر اعتماد و احترام متقابل، اثربخشی بیشتری دارد از سوی دیگر، توانمندسازی حرفه ای معلمان و تقویت مهارت های ارتباطی آنان نقش مهمی در بهبود کیفیت این رابطه ایفا می کند در مجموع، یافته های این پژوهش نشان می دهد که توجه به رابطه معلم و دانش آموز به عنوان یک عامل کلیدی، می تواند نقش موثری در ارتقای پیشرفت تحصیلی و بهبود کیفیت آموزش داشته باشد و لازم است در برنامه ریزی های آموزشی و تربیتی مورد توجه جدی قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیم پور، زهرا،1404،تاثیر رابطه معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر