چکیده مقاله
مبانی روان شناختی آموزش ترکیبی بر اصول و نظریه هایی استوار است که نقش فعال یادگیرنده، تفاوت های فردی و تعاملات اجتماعی را در فرآیند یادگیری مورد توجه قرار می دهند روان شناسان تربیتی معتقدند که یادگیری زمانی پایدار و معنادار خواهد بود که دانش آموز در فرآیند آموزش مشارکت فعال داشته باشد و فرصت تجربه، تمرین و بازخورد مستمر را به دست آورد آموزش ترکیبی با تلفیق محیط های حضوری و مجازی، امکان بهره گیری از سبک های مختلف یادگیری را فراهم کرده و به نیازهای متنوع دانش آموزان پاسخ می دهد این رویکرد با تقویت انگیزش درونی، احساس خودکارآمدی و مسئولیت پذیری یادگیرندگان، زمینه یادگیری عمیق تر را فراهم می کند همچنین، امکان دسترسی به منابع متنوع و یادگیری با سرعت فردی باعث می شود تفاوت های شناختی و توانایی های گوناگون دانش آموزان بهتر مورد توجه قرار گیرد از دیدگاه روان شناسی تربیتی، آموزش ترکیبی بستری مناسب برای رشد مهارت های خودتنظیمی، تفکر انتقادی و حل مسئله محسوب می شود و می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی کمک کند سیف، ۱۴۰۰؛ کدیور، ۱۳۹۷
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فره، علی،1404،مبانی روان شناختی آموزش ترکیبی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر