تحلیل تطبیقی مفهوم عشق در غزلیات حافظ و غزلیات سعدی

چکیده مقاله

این پژوهش به تحلیل تطبیقی مفهوم عشق در غزلیات دو شاعر بزرگ ادب فارسی، حافظ و سعدی، می پردازد عشق، به عنوان یکی از مضامین اصلی شعر غنایی، در دیوان این دو استاد سخن، جلوه های گوناگونی یافته است هدف این مطالعه، بررسی شباهت ها و تفاوت های نگرش این دو شاعر به مفهوم عشق، معشوق، و تجربیات عاشقانه است در غزلیات سعدی، عشق بیشتر جنبه زمینی و انسانی دارد معشوق سعدی، غالبا شخصیتی واقعی و قابل دسترس است و شاعر، احساسات و عواطف خود را به صراحت و با زبانی ساده و روان بیان می کند در مقابل، عشق در غزلیات حافظ، اغلب رنگ و بوی عرفانی دارد معشوق حافظ، شخصیتی آرمانی و دست نیافتنی است که می تواند نمادی از خداوند، حقیقت مطلق، یا هر مفهوم متعالی دیگری باشد زبان حافظ نیز پیچیده تر و پر از ایهام و ابهام است، به گونه ای کهinterpretations متعددی از اشعار او امکان پذیر است این پژوهش با بررسی مضامین و موتیف های recurring مانند “هجران”، “وصال”، “رقابت با رقیب”، “تاثیر عشق بر عاشق”، و “توصیف معشوق” در غزلیات هر دو شاعر، به این نتیجه می رسد که سعدی، شاعری است که عشق را در قالب تجربه انسانی و در دنیای مادی جستجو می کند، در حالی که حافظ، عشق را پلی به سوی عالم معنا و عرفان می داند با این حال، هر دو شاعر در بیان شور و اشتیاق عاشقانه، مهارت و استادی بی نظیری از خود نشان می دهند و توانسته اند با خلق آثاری ماندگار، مفهوم عشق را در ذهن و قلب مخاطبان خود جاودانه سازند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

قدرت الله فتحی

لیسانس ، خوزستان _ اهواز

شادی روغنی

دانشجو زبان و ادبیات فارسی

خلیل برزو

دکترا علوم سیاسی گرایش سیاست گذاری عمومی

�وغنی، شادی و برزو، خلیل،1404،تحلیل تطبیقی مفهوم عشق در غزلیات حافظ و غزلیات سعدی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر