چکیده مقاله
اختلالات شخصیتی در کودکان، هرچند به صورت رسمی اغلب در بزرگسالی تشخیص گذاری می شوند، اما ریشه های شکل گیری آن ها را می توان در سال های اولیه رشد و به ویژه در بستر روابط خانوادگی و تعاملات اولیه کودک با والدین جست وجو کرد خانواده به عنوان نخستین و تاثیرگذارترین نهاد اجتماعی، نقش محوری در شکل گیری ساختار شخصیت، الگوهای هیجانی، سبک های دلبستگی و شیوه های مقابله ای کودک ایفا می کند در این میان، معلم به عنوان دومین مرجع مهم تربیتی پس از خانواده، جایگاهی کلیدی در شناسایی نشانه های اولیه مشکلات شخصیتی و آگاه سازی والدین نسبت به ریشه های خانوادگی این اختلالات دارد هدف این پژوهش تبیین وظیفه و نقش حرفه ای معلمان در افزایش آگاهی والدین از عوامل خانوادگی موثر بر بروز و تداوم اختلالات شخصیتی در کودکان است یافته های پژوهش های روان شناسی رشد و آسیب شناسی روانی نشان می دهد که عواملی نظیر سبک های فرزندپروری ناکارآمد، تعارضات مزمن والدین، طرد هیجانی، سخت گیری یا سهل انگاری افراطی، ناایمنی عاطفی، الگوهای ارتباطی ناسالم و نبود ثبات در قوانین خانوادگی، می توانند زمینه ساز شکل گیری صفات ناسازگار شخصیتی در کودکان شوند معلمان، به واسطه تعامل روزمره با دانش آموزان در موقعیت های تحصیلی و اجتماعی مختلف، می توانند تغییرات رفتاری، هیجانی و بین فردی کودکان را به موقع مشاهده کرده و این نشانه ها را به صورت علمی و غیرقضاوت گرایانه تحلیل کنند یکی از مهم ترین وظایف معلم در این زمینه، انتقال آگاهی به والدین از طریق گفت وگوهای هدفمند، جلسات مشاوره ای، ارائه بازخوردهای توصیفی و ارجاع به متخصصان مشاوره و روان شناسی مدرسه است آگاه سازی والدین توسط معلم نباید به صورت سرزنش یا نسبت دادن مستقیم مشکلات به خانواده انجام گیرد، بلکه باید با رویکرد مشارکتی، حمایتی و آموزشی صورت پذیرد معلم موظف است ضمن حفظ شان حرفه ای و اصول اخلاقی، والدین را نسبت به تاثیر الگوهای رفتاری و هیجانی خانواده بر سلامت روان کودک آگاه سازد و آن ها را به اصلاح شیوه های تعاملی و بهره گیری از آموزش های فرزندپروری تشویق کند این آگاه سازی می تواند به پیشگیری از تشدید اختلالات شخصیتی، بهبود روابط کودک با همسالان و معلمان، افزایش سازگاری اجتماعی و ارتقای عملکرد تحصیلی منجر شود در مجموع، نقش معلم در آگاه سازی والدین نسبت به ریشه های خانوادگی اختلالات شخصیتی کودکان، نقشی پیشگیرانه، مداخله گرانه و تربیتی است که نیازمند آموزش تخصصی معلمان، همکاری نزدیک خانه و مدرسه و وجود نظام حمایتی روان شناختی در مدارس است تحقق این نقش می تواند گامی موثر در ارتقای سلامت روان کودکان و کاهش مشکلات شخصیتی در دوره های بعدی رشد باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قا مرادی، پرستو و شفائی راد، صبا و ابراهیمی، ایوب و رستمی، محمد،1404،تحلیل روش های ارزیابی نوین در آموزش،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر