چکیده مقاله
نامه ۳۱ نهج البلاغه،به عنوان وصیتنامه ای تربیتی از امیرالمومنین علی ع به فرزندش امام حسن مجتبی ع ، سندی جاودان و نظام مند در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی محسوب می شود این نامه فراتر از یک نصیحت شخصی، الگویی جامع برای رابطه پدر و فرزند و نقش والدین در تربیت ارائه می دهد پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با تمرکز بر تحلیل محتوای نامه، به استخراج و تبیین مولفه های اصلی تربیتی آن می پردازد یافته ها نشان می دهد نظام تربیتی این نامه بر چهار بنیاد توحید، فطرت، ضعف آدمی و معاد استوار است اهداف غایی آن تخلق به اخلاق الهی و اهدافی چون خودسازی و تقوا را دنبال می کند اصول حاکم بر آن شامل کرامت نفس، اعتدال، تفکر و تدبر است در سطح روش های عملی نیز مجموعه ای غنی شامل تذکر، موعظه، ارائه الگو، محبت، عبرت آموزی و مراقبه را به کار می گیرد تحلیل این نامه تصویری روشن از والدگری آگاهانه، مبتنی بر محبت، عقلانیت و مسئولیت پذیری در قبال تربیت همه جانبه فرزند ترسیم می کند که می تواند چراغ راه خانواده های معاصر باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدری، سیده فرشته،1404،تحلیل مولفه های تربیتی والدین بر فرزندان بر اساس نامه ۳۱ نهج البلاغه،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر