چکیده مقاله
سبک رهبری به الگوی نسبتا پایدار رفتار مدیر در هدایت، تصمیم گیری، برقراری ارتباط و اعمال نفوذ اشاره دارد و در مدرسه به دلیل ماهیت انسانی و تربیتی سازمان، پیامدهای گسترده تری نسبت به سازمان های صرفا اقتصادی دارد طبقه بندی سبک ها می تواند بر اساس محورهایی مانند میزان مشارکت کارکنان، جهت گیری به وظیفه یا رابطه، یا تمرکز بر انگیزش درونی در برابر کنترل بیرونی صورت گیرد در سطح مدرسه، سبک های رهبری معمولا در قالب هایی مانند آمرانه/اقتدارگرا، مشارکتی/دموکراتیک، تحول آفرین، تبادلی، خدمتگزار، اخلاق مدار و توزیعی توضیح داده می شوند هر سبک دارای ویژگی هایی است: برای مثال سبک اقتدارگرا بر تصمیم گیری متمرکز و کنترل تاکید دارد؛ سبک مشارکتی بر مشورت و سهیم کردن معلمان در تصمیم سازی؛ سبک تبادلی بر پاداش و تنبیه و مدیریت مبتنی بر قرارداد روان شناختی؛ سبک تحول آفرین بر الهام بخشی و رشد افراد؛ سبک خدمتگزار بر اولویت دادن به نیازهای پیروان و مراقبت؛ سبک اخلاق مدار بر عدالت، صداقت و مسئولیت اجتماعی؛ و سبک توزیعی بر تقسیم نقش رهبری میان اعضای مدرسه در مدرسه شاد، سبک هایی موفق ترند که احساس احترام، خودمختاری و معناداری را افزایش دهند؛ زیرا نشاط مدرسه و تعهد عاطفی دانش آموزان تا حد زیادی محصول کیفیت رابطه ها، ادراک عدالت و تجربه حمایت گری است—عناصری که بیشتر در سبک های مشارکتی، اخلاق مدار و تحول آفرین تقویت می شوند علاقه بند، ۱۳۹۸؛ الوانی، ۱۳۹۹
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فره، علی،1404،سبک های رهبری مدیران مدارس: طبقه بندی و ویژگی ها،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر