چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه آموزش هوشمند با خودراهبری یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان بود این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مروری انجام شد بدین منظور، منابع علمی مرتبط با آموزش هوشمند، هوش مصنوعی در آموزش، خودراهبری یادگیری و موفقیت تحصیلی مورد بررسی و تحلیل محتوایی قرار گرفت یافته های پژوهش نشان داد که آموزش هوشمند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، شخصی سازی شده و مبتنی بر بازخورد، نقش موثری در تقویت مهارت های خودراهبری یادگیری دانش آموزان ایفا می کند همچنین مشخص شد که خودراهبری یادگیری به عنوان یک عامل واسطه ای، ارتباط معناداری میان آموزش هوشمند و موفقیت تحصیلی برقرار می سازد نتایج تحلیل منابع حاکی از آن بود که آموزش هوشمند، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، بر ابعاد روان شناختی و اجتماعی یادگیری نیز اثرگذار است و می تواند نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری در دانش آموزان ایجاد کند در جمع بندی، می توان گفت که آموزش هوشمند، در صورت طراحی و اجرای آگاهانه، بستر مناسبی برای پرورش یادگیرندگان خودراهبر و ارتقای موفقیت تحصیلی فراهم می آورد و می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت نظام آموزشی ایفا کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ابایی، فریبا و زاری، افسانه و بسطامی، میلاد،1404،سنجش رابطه آموزش هوشمند با خودراهبری یادگیری و موفقیت تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر