چکیده مقاله
آموزش فراگیر Inclusive Education یکی از بنیادی ترین مفاهیم در نظام های آموزشی پیشرفته معاصر است که بر حق همه کودکان، صرف نظر از تفاوت های فردی، جسمی، ذهنی یا اجتماعی، برای حضور در کلاس های درس عادی و بهره مندی از فرصت های برابر آموزشی تاکید دارد با توجه به اهمیت دوره ابتدایی در بنیان گذاری شخصیت و مهارت های پایه، و همچنین افزایش تعداد دانش آموزان با نیازهای ویژه که در مدارس عادی پذیرش می شوند، ضرورت توسعه دانش و مهارت معلمان آینده بیش از پیش احساس می شود هدف این پژوهش، تبیین اصول و روش های آموزش فراگیر در کلاس های ابتدایی با تلفیق دیدگاه های رشته آموزش ابتدایی و آموزش کودکان استثنایی است این پژوهش با روش کتابخانه ای و با مرور نظام مند منابع علمی، اسناد بالادستی و یافته های پژوهش های پیشین انجام شده است یافته ها نشان می دهد که موفقیت آموزش فراگیر نیازمند تغییر پارادایم از «مدل پزشکی» به «مدل اجتماعی» ناتوانی است همچنین، نتایج حاکی از آن است که استفاده از استراتژی های تدریس تفکیک نشده Universal Design for Learning ، تطبیق محتوا، و همکاری معلمان عمومی و معلمان ویژه، کلیدهای اصلی برای مدیریت کلاس های چندگانه و پاسخگویی به تنوع نیازهای دانش آموزان است در نهایت، این مقاله پیشنهاداتی برای بازنگری در سرفصل های آموزشی دانشجو معلمان و ایجاد فرهنگ پذیرش در مدارس ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوروزی، مریم و مرتضوی فرد، فریبا و شاهباغی خضرکندی، مریم،1404،تلفیق اصول آموزش کودکان با نیازهای ویژه در برنامه درسی عمومی با رویکرد کتابخانه ای،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر