چکیده مقاله
دوره ابتدایی به عنوان حیاتی ترین و حساس ترین مقطع در نظام تعلیم و تربیت، نقش بی بدیلی در پی ریزی شاکله شخصیتی، هویتی و اخلاقی کودکان ایفا می کند و در این میان، ادبیات فارسی به عنوان یکی از غنی ترین مواریث فرهنگی، ابزاری قدرتمند برای تحقق این اهداف تربیتی به شمار می رود مقاله مروری حاضر با هدف بررسی و تحلیل عمیق جایگاه ادبیات فارسی در تربیت فرهنگی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان مدارس ابتدایی تدوین یافته است ادبیات نه تنها مجموعه ای از واژگان و قواعد دستوری است، بلکه آینه ای تمام نما از ارزش ها، باورها، و تجربیات زیسته یک ملت است که می تواند به صورت غیرمستقیم و اثربخش، مفاهیم عمیق انسانی را به ذهن و روح کودکان منتقل سازد نتایج این بررسی نشان می دهد که بهره گیری هوشمندانه از داستان ها، حکایات کهن، اشعار تعلیمی و متون نمایشی در کلاس های درس، بستری ایمن برای پرورش حس همدلی، مسئولیت پذیری اجتماعی و شناخت هویت ملی فراهم می آورد کودکان از طریق همذات پنداری با قهرمانان داستان ها، الگوهای رفتاری صحیح را می آموزند و مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی را در خود تقویت می کنند با این حال، دستیابی به این اهداف نیازمند اتخاذ رویکردهای نوین و خلاقانه در تدریس است تا متون کلاسیک با نیازها و دغدغه های کودکان امروز همگام شوند در نهایت، این پژوهش بر ضرورت بازنگری در محتوای کتب درسی و ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان تاکید می ورزد تا کلاس ادبیات از یک محیط حافظه محور به کارگاهی برای تربیت انسان هایی اخلاق مدار، آگاه به فرهنگ خود و توانمند در ارتباطات اجتماعی تبدیل گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پیکانی، عفت،1404،جایگاه ادبیات فارسی در تربیت فرهنگی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان در مدارس ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر