چکیده مقاله
معماری پایدار به عنوان یکی از رویکردهای بنیادین در فرآیند توسعه شهری معاصر، نقشی تعیین کننده در ارتقای کیفیت محیط های شهری و پاسخ گویی به چالش های زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی ایفا می کند این مفهوم تنها به طراحی ساختمان های کم مصرف محدود نمی شود، بلکه به صورت یک چارچوب جامع در سیاست گذاری، برنامه ریزی و مدیریت شهری مورد توجه قرار می گیرد شهرداری ها به عنوان نهادهای اصلی مدیریت شهری، نقش کلیدی در نهادینه سازی اصول معماری پایدار در سیاست های توسعه شهری دارند و می توانند از طریق تدوین مقررات، مشوق ها و راهبردهای اجرایی، مسیر توسعه شهرها را به سمت پایداری هدایت کنند در این مقاله، جایگاه معماری پایدار در سیاست های توسعه شهری شهرداری ها با رویکردی تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است تمرکز اصلی پژوهش بر چگونگی ادغام اصول پایداری در اسناد بالادستی شهری، طرح های توسعه و پروژه های عمرانی است همچنین، نقش سیاست های شهری در کاهش مصرف انرژی، حفاظت از منابع طبیعی، بهبود کیفیت زندگی شهروندان و افزایش تاب آوری شهری در برابر بحران های زیست محیطی تحلیل شده است یافته ها نشان می دهد که موفقیت سیاست های مرتبط با معماری پایدار، علاوه بر بهره گیری از فناوری های نوین، وابسته به وجود ساختارهای نهادی کارآمد، مشارکت شهروندان و هماهنگی میان بخش های مختلف مدیریت شهری است نتیجه گیری مقاله حاکی از آن است که معماری پایدار زمانی می تواند به ابزاری موثر در تحقق توسعه شهری پایدار تبدیل شود که به عنوان یک اولویت راهبردی در سیاست ها و برنامه های شهرداری ها پذیرفته شده و در تمامی سطوح تصمیم گیری شهری به صورت یکپارچه اجرا گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورجم، مهدی،1404،جایگاه معماری پایدار در سیاست های توسعه شهری شهرداری ها،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر