چکیده مقاله
سلامت معنوی یکی از ابعاد کلیدی رشد انسانی است که در عصر حاضر، به دلیل چالش های متعدد اجتماعی و فرهنگی، نیازمند توجه ویژه ای است این مقاله به بررسی امکان تلفیق دو رویکرد روانشناسی مثبت گرا و تربیت دینی به عنوان یک راهبرد نوین برای ارتقاء سلامت معنوی و افزایش تاب آوری در دانش آموزان می پردازد روانشناسی مثبت گرا با تمرکز بر نقاط قوت، فضایل اخلاقی و تجربیات مثبت، به افراد کمک می کند تا به یک زندگی سرشار از رضایت و شکوفایی دست یابند از سوی دیگر، تربیت دینی با هدف پرورش ابعاد معنوی و ایجاد یک هویت دینی پایدار، معنای زندگی را در ارتباط با خالق و ارزش های الهی تبیین می کند در این مقاله، با بررسی مفاهیم مشترک و مکمل این دو حوزه مانند شکرگزاری و حمد الهی، معنای زندگی و رسالت الهی، فضایل اخلاقی و احسان، چارچوبی نظری برای اجرای برنامه های آموزشی و تربیتی ارائه می شود تحلیل های نظری نشان می دهند که با هم افزایی این دو رویکرد، می توان برنامه هایی را طراحی کرد که نه تنها به تقویت ایمان و باورهای دینی دانش آموزان کمک می کند، بلکه با افزایش خوش بینی، همدلی و حس معنا در آن ها، تاب آوری و سلامت روانی شان را نیز بهبود می بخشد این مقاله بر اهمیت بومی سازی و تدوین مدل های عملیاتی متناسب با فرهنگ اسلامی ایرانی تاکید دارد و پیشنهاد می دهد که این تلفیق، می تواند به تربیت نسلی مسئولیت پذیر، شاد و با معنا منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
زهرا ملکی
لیسانس گرافیک
عارف دهقان زهی
فرهنگی آموزش و پرورش
سیده معصومه قاسمپور شیرازی
لیسانس گرافیک
سجاد اوخیری
فرهنگی آموزش و پرورش
حامد جنگی زهی
فرهنگی آموزش و پرورش
نسرین حسنی
فرهنگی آموزش و پرورش
شیوه ارجاع
�هقان زهی، عارف و اوخیری، سجاد و جنگی زهی، حامد و حسنی، نسرین،1404،روانشناسی مثبت گرا و تربیت دینی: تلفیق راهبردی برای ارتقاء سلامت معنوی و تاب آوری در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر