چکیده مقاله
طراحی پیاده راه ها و فضاهای عمومی در دهه های اخیر از یک رویکرد صرفا کالبدی و عبوری، به یک حوزه میان رشته ای با تمرکز بر کیفیت تجربه کاربر، ایمنی، عدالت فضایی و پایداری شهری تبدیل شده است در شهرهای معاصر، پیاده راه صرفا مسیری برای حرکت نیست، بلکه بستری برای تعامل اجتماعی، فعالیت های روزمره، مکث، حضورپذیری و تقویت هویت شهری به شمار می آید از این رو، رویکردهای نوین در طراحی این فضاها بر فهم رفتار کاربران، خوانایی محیط، آسایش حرارتی و بصری، دسترس پذیری همگانی، کاهش تعارض میان سواره و پیاده، و ارتقای حس امنیت متمرکز شده اند در این مقاله، با نگاهی تحلیلی به ادبیات جدید انگلیسی زبان، تلاش می شود مهم ترین الگوها و راهبردهای معاصر در طراحی پیاده راه ها و فضاهای عمومی بررسی شود؛ از جمله طراحی انسان محور، خیابان کامل، طراحی مبتنی بر سرزندگی، مداخلات تاکتیکی، و استفاده از فناوری های نوین برای پایش و بهبود تجربه کاربری همچنین نشان داده می شود که ایمنی در این فضاها فقط به معنای کاهش تصادف یا کنترل ترافیک نیست، بلکه شامل امنیت ادراکی، نورپردازی مناسب، نظارت طبیعی، خوانایی مسیر و کیفیت تداوم فضایی نیز می شود در نهایت، مقاله بر این نکته تاکید دارد که موفقیت پیاده راه ها زمانی محقق می شود که طراحی آن ها میان نیازهای عملکردی، احساسی و اجتماعی کاربران تعادل برقرار کند و به جای تمرکز بر شکل ظاهری، بر تجربه زیسته و احساس تعلق شهروندان استوار باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدری، بهاره و رضایی، مژده،1404،رویکردهای نوین در طراحی پیاده راه ها و فضاهای عمومی با تاکید بر تجربه کاربری و ایمنی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر