چکیده مقاله
هدف از این پژوهش بررسی رابطه خودتنظیمی هیجانی با عملکرد شغلی معلمان است خودتنظیمی هیجانی به توانایی فرد در شناسایی، مدیریت و هدایت هیجانات در جهت اهداف شخصی و حرفه ای گفته می شود و نقش مهمی در بهبود کیفیت تدریس و روابط آموزشی دارد معلمان در محیط مدرسه با موقعیت های هیجانی متعدد مواجه هستند؛ از جمله مدیریت کلاس، تعامل با والدین و پاسخ به فشارهای سازمانی مدیریت موثر هیجانات می تواند عملکرد شغلی، تاب آوری و رضایت شغلی معلمان را بهبود بخشد پژوهش های تجربی نشان می دهند که آموزش و ارتقای خودتنظیمی هیجانی موجب کاهش اضطراب، افزایش کنترل رفتاری و بهبود تعامل با دانش آموزان می شود در این پژوهش از روش توصیفی همبستگی استفاده شد و جامعه آماری شامل معلمان مقطع ابتدایی بود داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خودتنظیمی هیجانی و عملکرد شغلی جمع آوری و تحلیل شد نتایج نشان داد که بین سطح خودتنظیمی هیجانی معلمان و عملکرد شغلی آن ها رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد بنابراین، آموزش و تقویت خودتنظیمی هیجانی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در ارتقای کیفیت حرفه ای معلمان و بهبود محیط یادگیری دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
جواد خموشی
کارشناسی ارشد عمومی دانشگاه کار الوند استان قزوین
لیلا سادات دانشی
کارشناسی ارشد روانشانسی کودکان استثنایی
سید مصطفی دانشی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه ازاد اسلامی واحد یاسوج
شیوه ارجاع
�ادات دانشی، لیلا و دانشی، سید مصطفی،1404،رابطه خودتنظیمی هیجانی با عملکرد شغلی معلمان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر