چکیده مقاله
فرهنگ زیسته اقوام و جوامع محلی منبعی ارزشمند برای توسعه گردشگری فرهنگی است؛ اما پیوند میان دانش مردم شناسانه و عمل گردشگری همچنان ناپیوسته و پر از کاستی است این مقاله با رویکرد تحلیلی نقادانه به بررسی شکاف های پژوهشی می پردازد که مانع از تبدیل سازندگان محلی معنا اعیان فرهنگی، آیین ها، روایت ها و تجربه های زیسته به سازوکارهای گردشگری پایدار و اخلاقی می شوند تحلیل بر سه محور اصلی متمرکز است: ۱ بازنمایی اقوام و اخلاق روایت پردازی در فرایند تولید محصول گردشگری، ۲ انتقال معرفت مردم شناسانه به طراحی تجربه گردشگری و بازاریابی مقصد، و ۳ نقش نهادها و قدرت اقتصادی در شکل گیری به کارگیری یا مصادره فرهنگ محلی مقاله نشان می دهد که پژوهش های موجود عمدتا توصیفی و بومی نگر مانده اند، کمتر درگیر ارزیابی تاثیرات اقتصادی اجتماعی بازنمایی ها شده اند و اغلب از تعامل میان رشته ای مورد نیاز برای تبدیل دانش انسان شناختی به سیاست گذاری های محلی محروم اند در پایان چارچوبی انتقادی و روش شناختی پیشنهاد می گردد که شامل ترکیب روش های کیفی عمیق مشاهده مشارکتی، روایت کاوی ، تحلیل فضایی مکانی GIS برای ردیابی تعاملات میزبان–گردشگر، و ابزارهای تجربی مطالعات موردی تطبیقی و آزمایش های کوچک مداخله ای است تا پژوهش ها نه تنها تولید معرفت کنند بلکه بهبودهای عملی در مدیریت مقصد و سیاست گذاری فرهنگی را نیز ممکن سازند این نقشه راه برای پژوهشگران و نهادهای محلی در ایران قابل کاربرد است و راهنمایی برای پژوهش های میان رشته ای آینده ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: صارمی نژاد، سجاد،1404،شکاف های فرهنگی و اقتصادی در گردشگری محلی: تحلیل پیوند مردم شناسی و بازاریابی مقصد در ایران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی،تهران،https://civilica.com/doc/2595152
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی30 بهمن 1404 · تهران