چکیده مقاله
گواهی مبدا سندی است که منشا تولید کالا را مشخص می کند و توسط مرجع صلاحیت دار صادر می شود تا ارتباط کالا با کشور معینی را تایید کند کشور مبدا بر اساس تولید، ساخت یا پردازش کالا و طبق ضوابط تعرفه ای و مقررات تجاری تعیین می شود خریداران برای اطمینان از کیفیت و صحت اطلاعات کالا به این گواهی اتکا می کنند و نهادهای کشور مقصد مانند بانک ها و گمرک نیز اغلب ارائه آن را برای انجام فرایندهای تجاری ضروری می دانند در ایران مسئولیت صدور گواهی مبدا در سرزمین اصلی بر عهده اتاق های بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی و در مناطق آزاد بر عهده سازمان های مناطق آزاد است هنگامی که کالایی در چند کشور تولید یا پردازش می شود، مبدا آن بر اساس معیار تغییر اساسی تعیین می گردد؛ یعنی کشوری که آخرین تغییر موثر در کالا در آن صورت گرفته است مبدا محسوب می شود همچنین در صادرات از طریق کشور ثالث گواهی مبدا کشور ثالث در صورت استناد به گواهی کشور اصلی قابل قبول خواهد بود قواعد تعیین مبدا در تجارت جهانی نیز اهمیت زیادی یافته است موافقت نامه قواعد مبدا که حاصل مذاکرات دور اروگوئه ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ است با تشکیل سازمان جهانی تجارت لازم الاجرا شده و چارچوبی برای تعیین مبدا در تجارت بین الملل فراهم کرده است این پژوهش که به روش توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده به بررسی مفاهیم، نقش گواهی مبدا و آثار حقوقی، اقتصادی و تجاری آن می پردازد نتایج نشان می دهد که هماهنگی ایران با نظام تجارت جهانی به ویژه از طریق ورود به موافقت نامه های تجاری ترجیحی و آزاد می تواند روند پیوستن کشور به سازمان جهانی تجارت را تسهیل کند؛ در حالی که قدرت های اقتصادی همچنان بر گسترش توافق های دوجانبه و چندجانبه تاکید دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرهمند، ملکه،1405،جنبه های حقوقی گواهی مبدا فیزیکی کالاها در تجارت بین الملل،دوازدهمین کنفرانس بین المللی فق ، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی فق ، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴20 خرداد 1405 · مشهد